जिंकून घेतले दुर्ग

जिंकून घेतले दुर्ग
विशाल सागरालाही पायबंध घातला त्यानं
बांधून सिंधुदुर्ग
नजर त्याची गरूडापरी
पडली सिद्दिच्या जंजिरावरी
केली त्यानं नऊवेळा स्वारी
तरीही पडलं अपयश पदरी
असेल का दुःख यापरी
म्हणून थांबला नाही तो
झुकला नाही तो
पेटून उठला तो मर्दमराठा
भिडला थेट मुघलांना
दिलं त्यानं आव्हान डच,पोर्तुगीजांना
घेतलं अंगावर त्यानं ब्रिटिशांना
शेवटी मराठ्यांचा राजाच तो
पुरून उरला सगळ्यांना
बसून त्यानं दख्खनच्या भूमींत
हालवलं त्यानं दिल्लीचे तख्त
उडवली त्यानं दाणादाण औरंगजेबाची
नाव त्याचं ”छत्रपती शिवाजी”

नाव बुडण्याआधी किनारा पाहून घे

नाव बुडण्याआधी किनारा पाहून घे

जो नेईल नदीपार असा सहारा शोधुन घे

माझा मृत्यू इथेच लिहीलाय या सागरात
मला शेवटाचा एकदा मिठीत सामावुन घे.

जेवढं रडायचं आहे आज रडून घे
ज्या शपता सोडायच्या त्या सोडून घे

आठवणीशीवाय काहीच नाही माझ्याकडे
आणखी काही हवं असेल तर मागुन घे

आज तुझी प्रत्येक इच्छा पुर्ण करुन घे
आज शेवटच माला डोळे भरुन पाहून घे

उद्या तुझ्यावर कोणा दुस-याचा हक्क असेल

जे काही विसरायच असेल ते विसरुन घे

नाहीच जुळले तर शब्द जुळूवुन घे

सगळ्या कविता आज पुन्हां वाचुन घे

तुझ्या आठवणी जखमांवर मीठ चोळतात
जाताना तुझी एक एक आठवण चाळून घे.

वाटते ना असावे कुणीतरी

वाटते ना असावे कुणीतरी
बावळटासारखे वागणारे
वेड्यासारखा वागेल पण
तेवढेच वेड्यासारखे प्रेम करणारे
वाटते ना असावे कुणीतरी
कितीही कामात असले तरी
एक क्षण आठवण काढणारे
जीव देणारे असतील
पण आपला जीव जपणारे
वाटते ना असावे कुणीतरी..♥♥♥

तुझ्या आठवणींनी पापणी ओली केली …

तुझ्या आठवणींनी  पापणी ओली केली …

कुठुन तरी मनात माझ्या तुझी आठवण आली,
स्वस्थ कशी बसेल, तिने पापणी ओली केली …

आठवण तुझी नसानसांना धक्का देउन जाते,
मन कधी प्रेमाचे कधी विरहाचे गीत गाते,
रोजच्यासारखीच आठवण तुझी नवीन वाटून आली,
स्वस्थ कशी बसेल, तिने पापणी ओली केली

वारा तुझा स्पर्श बनून जवळ येतो माझ्या,
क्षणात करतो आपल्या सा-या जुन्या आठवनी ताज्या,
वा-यालाही घेउन श्वासावाटे काळजापर्यंत गेली,
स्वस्थ कशी बसेल, तिने पापणी ओली केली

घुसळून टाकलं मनं तिने जसं जमेल तसं,
मलाच सुचेना तिला आता बाहेर काढू कसं,
याच विचारात दिवस गेला, संध्याकाळही झाली,
स्वस्थ कशी बसेल, तिने पापणी ओली केली …

संध्याकाळी वाटलं थोडं बरं वाटेल आता,
मित्रांबरोबर बसून थोड्या टाकू म्हटलं टापा,
चौपाटीवर गेल्यावर ती सांज डोळ्यापुढे आली,
स्वस्थ कशी बसेल, तिने पापणी ओली केली ..

किती पाहशील अंत आता, परतून ये लवकर,
तुलाही ऐकू येत असेल माझ्या मनामधली घरघर,
जाणवतय मला तुझीही अवस्था माझ्यासारखीच झाली,
माझ्या आठवणीने, तुझी सुद्धा पापणी ओली केली .....

दर पार्टीच्या शेवटी....

दर पार्टीच्या शेवटी ऐक क्वार्टर कमी पडते

दारु काय गोष्ट आहे
मला अजुन कळली नाही
कारण प्रत्येक पीणारा म्हणतो
मला काहीच चढली नाही

सर्व सुरळीत सुरु असताना
लास्ट पॅकपाशी गाडी अडते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

पीण्याचा प्रोग्राम म्हणजे जणु
वीचारवंतची गोलमेज परीषदच भरते
रात्री दीलेला शब्द प्रत्येकजण
सकाळच्या आत विसरते

मी इतकीच घेणार असा
प्रत्येकाचा ठरलेला कोटा असतो
पॅक बनवनारा त्यदिवशी
जग बनवनार्यापेक्षा मोठा असतो

स्वताच्या स्वार्थासाठी
प्यायच्या आग्रहाचा कार्यक्रम घडते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

पीण्याचा कार्यक्रम पीणार्याला
दरवेळेस नवीन पर्व असते
लोकांना अकँडेमीक्सपेक्षा
पीण्याचा क्षमतेवर गर्व असते

आपण हीच घेतो म्हणत
ऐकमेकाचे ब्रँडप्रेम जागवतात
वेळ आली आणि पैसा नसला की
देशीवरही तहान् भागवतात

शेवटी काय दारु दारु असते
कोणतीही चढते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

पीणार्यामध्ये प्रेम हा
चर्चेचा पहीला वीषय आहे
देवदासचे खरे प्रेम पारो की दारु
मला अजुन संशय आहे

प्रत्येक पॅकमागे तीची
आठवण दडली असते
हा बाटलीत बुडला असतो
ती चांगल्या घरी पडली असते

तीच्या आठवणीत थर्टीची लेवल
लगेच सिक्स्टीला भीडते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

चुकुन कधीतरी गंभीर
वीषयावरही चर्चा चालतात
सर्वेजण मग त्यावर
P.HD. केल्यासारखे बोलतात

प्रत्येकाला वाटतेकी त्यालाच
यामधले जास्त कळते
ग्लोबल वार्मिंगची चर्चा
गावच्या पोटनीवडणुकीकडे वळते

जसा मुद्दा बदलतो
तसा आवाज वाढते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

फेकणे, मोठोपणा दाखवणे याबाबतीत्
यांच्यासारखा हात नाही
ऐरवी सींगल समोसा खाणारा
गोष्टीत पीझ्झाशीवाय् खात नाही

पैशे पैशे काय आहे ते फक्त
खर्च करासाठीच असतात
पॅकजवळ झालेली अशी गणिते
सकाळी चहाच्या कटींगपाशी फसतात

रात्री थोडी जास्त झाली
मग त्याला कळते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

यांच्यामते मद्यपाण हा
आयुष्याचा महत्वाचा पार्ट आहे
बीयर पीण्यामागे सायन्स
तर देशी पीण्यामागे आर्ट आहे

यामुळे धीर येते ताकत येते
यात वेगळीच मजा असते
आयुष्याभराचा मावळा माणुस
त्या क्षणी राजा असते

दारुमुळे आपल्याला घराच्या
चिवड्याचे महत्व कळते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

किती क्षणाचं आयुष्य असतं...

किती क्षणाचं आयुष्य असतं.......
आज असतं तर उद्या नसतं...........
म्हणूनच ते हसत हसत जगायचं असतं............
कारण इथं कुणी कुणाच नसतं........
जाणारे दिवस जात असतात....
येणारे दिवस येतच असतात.................
जाणा-यांना जपायचं असतं....... ♥.......
येणा-यांना घडवायचं असत ............
आणि जीवनाच गणित सोडवायचं असतं...!!!!!!!!!

ओळखलंत का सर

ओळखलंत का सर मला, पावसात आला कोणी
कपडे होते कर्दमलेले, केसांवरती पाणी
क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला वरती पाहून
गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहून
माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतींत नाचली
मोकळ्या हाती जाईल कशी बायको मात्र वाचली
भिंत खचली, चूल विझली होते नव्हते गेले
प्रसाद म्हणुन पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले
कारभारणीला घेऊन संगे सर आता लढतो आहे
चिखलगाळ काढतो आहे, पडकी भिंत बांधतो आहे
खिशाकडे हात जाताच हसत हसत उठला
पैसे नकोत सर जरा एकटेपणा वाटला
मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा
पाठीवरती हात ठेवून फक्त लढ म्हणा!
---------------कुसुमाग्रज.

खेळ मांडीयेला वाळवंटी..........

खेळ मांडीयेला वाळवंटी घाई, नाचती वैष्णव भाई रे|
क्रोध अभिमान गेला पावटणी, एक एका लागतील पायी रे||

गोपीचंदन उटी तुळशीच्या माळा, हार मिरविती गळा|
टाळ मृदुंग घाई पुष्पवर्षाव, अनुपम्य सुखसोहळा रे||

वर्ण अभिमान विसरलीया ती, एक एका लोटांगणी जाती|
निर्मळ चित्ते झाली नवनीते, पाषाणा पाझर फुटती रे||

होतो जयजयकार गर्जतो अंबर, मातले हे वैष्णव वीर रे|
तुका म्हणे सोपी केली पायवाट, उतरावया भवसागर रे||

-संत तुकाराम

नाहीत ना मिळणार ते दिवस आता परत

नाहीत ना मिळणार ते दिवस आता परत

बळेच लेकचर करणे ते पण डुलक्या मारत

लेकचर बंक करीत पोरीच्या मागे फिरत

पोरीने मात्र दगा करायचा मागच्या गेटने आत शिरत

नाहीत ना मिळणार ते दिवस आता परत

जर्नल पूर्ण करत तेही नाईट मारत मारत

चेक तरी कराना म्हणून म्याडेम च्या पाया पडत

शेवटच्या दिवशी मात्र ATKT साठीतरी अभ्यास करत

तीन तास पेपर लिहीत तरी अवघड होता म्हणून बोमबा मारत

नाहीत ना मिळणार ते दिवस आता परत

फर्स्ट क्लास हुकला म्हणून बसायचे रडत

ATKT तरी मिळाली म्हणून मात्र हसत हसत

जीवावर आले कॅम्पस सोडून जाताना डोळे पुसत

जगावे लागतेय आज कुणाच्या तरी पुढे नाक घासत

नाहीत ना मिळणार ते दिवस आता पर

                                                  लेखक - अज्ञात

त्यादिवशी रात्री त्याचा अचानक

त्यादिवशी रात्री त्याचा अचानक
मेसेज आला.मला खुप बरे वाटले.
मी विचार केला कालचे भांडण
तो विसरला असेल पण
माझ्या विचारांचा चक्काचूर झाला कारण
तो ब्रेकअपचा मेसेज होता. ते
वाचल्यावर मी जास्त मनावर
दडपण न घेता लगेच रिप्लाय
केला: चालेल. त्याला माझा रिप्लाय बघून
हेच वाटलं असणार
की मला काहीच फरक पडत
नाही त्याच्या जाण्याने. पण
त्याला काय
माहित....माझी काय हालत झालेली, मनातून मी खुप खचलेली. एवढा वेळात
त्या...चा एकही रिप्लाय
आला नाही, म्हणून
मी झोपण्यच्या तयारीत होते.
तेवढ्यात पुन्हा एक मेसेज
माझ्या इनबॉक्स मध्ये आला, लिहिले होते कीः "प्रेम हे
एका धनुष्याच्या बाणासारखा आहे.
तो बाण सरळ समोरील
व्यक्तीच्या ह्रदयाचा वेध
घेतो. हा बाण ह्रदयात
घुसताना काहीच वाटत नाही, पण काढताना मात्र अतोनात
यातना देऊन जातो." त्याचा मेसेज वाचुन कळले
की त्याला खुप दुःख झाले आहे.
पण
त्याला झालेल्या यातना मलाही झाल्याच
होत्या. म्हणुन मी लगेच
रिप्लाय केलाः "प्रत्येकाच्या जीवनातून
प्रेमाचा बाण एकदाच
धनुष्यातून
सुटतो,माझ्याकडुनसुध्दा सुटला.
पण तो निष्फळ ठरला.
एकदा सुटलेला बाण कधी पुन्हा येतो का?" त्यानंतर त्याचा कधी रिप्लाय
नाही आला आणि मी सुध्दा तसा प्रयत्न
कधी केला नाही. तात्पर्य:
प्रेमाच्या त्या बाणाला नेहमी ह्रदयात
जपुन ठेवा कारण
काढण्याचा प्रयत्न केला तर
मिळतात त्या फक्त यातना!!!!! 

                                                                                  (लेखक- अज्ञात  )

मैत्री मध्ये ना खरं ना खोटं असतं

मैत्री मध्ये ना खरं ना खोटं असतं
मैत्री मध्ये ना माझं ना तुझं असतं

कुठल्याही पारड्यात तिला तोला
मैत्रीचं पारड नेहमी जडच असतं

मैत्री श्रीमंत किवा गरीब नसते
मैत्री सुंदर किवा कुरूप नसते..

कुठल्याही क्षणी पहा
मैत्री फक्त मैत्रीच असते..

रक्ताच्या नात्याचं मला माहित नाही
पण मैत्री नात्यामध्ये प्राण असतो

म्हणून कदाचित रक्ताची नाती मरतात
मैत्रीची नाती मात्र सदैव टिकतात..

माझ्या जिवणाला

माझ्या जिवणाला कुणी आता ओळखावे
माझ्या हसण्याला कुणीतरी समजावे
माझ्या जिवणाचे कुणीतरी गीत गावे

माझ्या आयुष्याला आता वेगळाच रंग यावा
माझ्या भावनांचा अर्थ कुणी समजावा
माझ्या अश्रुनांही आता मोल यावे

आयुष्यात माझ्या आता काही तरी व्हावे
जगही लाजेल असे आता घडावे
माझे जिवणगाणे मीच आता आळवावे

प्रेमाची आशा न करता मीच प्रेम व्हावे
मैत्रीतही मीच आता केंद्रबिंदु व्हावे
मी काय व्हावे ? मी कोण व्हावे ?

मीच माझे स्वप्न व्हावे...
मीच माझे स्वप्न व्हावे...

लेखक - अज्ञात 

आयुष्य जास्त सुंदर वाटत..

आयुष्य जास्त सुंदर वाटत..

चारचौघात एकट बसण्यापेक्षा
कधीकधी समुद्रकिनाऱ्यावर
आठवणींना घेऊन बसावं
आयुष्य जास्त सुंदर वाटत..

... आपल्याला कोण हवंय
यापेक्षा आपण कोणाला हवंय
हेसुद्धा कधीतरी पहावं
आयुष्य जास्त सुंदर वाटत..

आकाशातलेतारे कधीच मोजून होत नाहीत
माणसाच्या गरजा कधीच संपत नाहीत
शक्यतेवढे तारे मोजून समाधानी रहावं
आयुष्य जास्त सुंदर वाटत....!!

मूळ लेखक -अज्ञात 

प्रेम म्हणजे नक्की काय असतं ?.......

प्रेम म्हणजे नक्की काय असतं ?.......
तुझ्या मते सांग मला प्रेम म्हणजे नक्की काय असतं ?
मनाने मनावर केलेलं प्रेम....
की नजरेचं सौंदर्यावर असलेलं प्रेम हे प्रेम असतं ?

खर पाहता प्रत्येक जण प्रेमात,
ह्या दोन्ही गोष्टींना महत्व देत असतो ।
प्रत्येकाच्या दृष्टीने फक्त...
दिलेल्या'इम्पॉर्टन्स'च्या'पर्सेंटेज'मध्ये थोडासा फरक असतो ।

तुझ्या मते सांग मला प्रेम म्हणजे नक्की काय असतं ?
आईने-मुलावर,नवर्‍याने-बायकोवर,मित्राने-मैत्रिणीवर केलेलं प्रेम....
की माणसाने माणसावर केलेलं प्रेम हे प्रेम असतं ?

खर पाहता प्रेमात नात्याला फारसं महत्व नसतं ।
कारण प्रेमाच्या ओलाव्याने नातं फुलत असतं...
पण नातं असल्याने त्यात प्रेमाचा ओलावा असतोच असं काही नसतं ।

तुझ्या मते सांग मला प्रेम म्हणजे नक्की काय असतं ?
एखादी व्यक्ती आयुष्यातून निघून गेल्याने,
अथवा तिची जागा दुसर्‍या कुणीतरी घेतल्याने..
तिच्यावर असलेल प्रेम का कमी होत असतं ?

माझ्यामते तरी तिच्या असण्याने वा नसण्याने,
असलेलं प्रेम कमी-जास्त होत नसतं ।
प्रेम असेल जर का तिच्यावर मनापासून तर...
तिच्या नसण्यातही असण्याचा आभास ते निर्माण करत असतं ।

तुझ्या मते सांग मला प्रेम म्हणजे नक्की काय असतं ?....

                                                         (  मूळ लेखक - अज्ञात  )

प्रिये, माझ्याइतकंच..............

प्रिये,
माझ्याइतकंच निसर्गाचंही, तुझ्यावरती प्रेम आहे...

तुझ्याशी लगट करण्यासाठी
वारा हळुवार लहरतो,
तुला सुवासून टाकण्यासाठी
निसर्ग मनसोक्त मोहरतो ॥
तुला आकर्षित करुन घेणे,
हेच त्याचं Aim आहे...
कारण माझ्याइतकंच निसर्गाचंही, तुझ्यावरती प्रेम आहे...

तुझ्यासाठी पायघड्या म्हणुन
झाडांची पाने तो गाळतो,
कधी तुला भुलवण्यासाठी
अंगभर फुले तो माळतो ॥
माझ्यावर कुरघोडी करण्याचाच,
त्याचा हा सारा Game आहे...
कारण माझ्याइतकंच निसर्गाचंही, तुझ्यावरती प्रेम आहे...

तुला उजळून टाकण्यासाठी
सूर्यकिरणांनी तो झळाळतो,
तुझ्याकडे झेपावण्यासाठी
झर्‍या-धबधब्यातुन खळाळतो ॥
तुझ्या प्रीतिसाठी सर्वार्थाने
त्याने केला Claim आहे...
कारण माझ्याइतकंच निसर्गाचंही, तुझ्यावरती प्रेम आहे...

फक्त तुझ्या एका हास्यासाठी
अनंत काळ तो तरसलाय,
तुझ्या एका अश्रूमुळेही
अनेकदा धुंवाधार बरसलाय ॥
माझ्याशी निष्कारण स्पर्धा सोडली,
तर एरवी तसा तो Gem आहे...
अखेर,
माझ्याइतकंच निसर्गाचंही, तुझ्यावरती प्रेम आहे...

- ॥चैतन्य॥                                                                                                                                                                                (संदर्भ फेसबुक वाचनालय )

घरापासून दूर ........

मी घरी कीतीही दिवसभर दंगा केला
तरी मला आई थोपताल्याशिवय कधीच झोपली नाही
घरापासून दूर म्हणुनच आता कदाचित
शांत झोप कधी लागलीच नाही.

कुणी वीचारते "तुला घरी जाऊस वाटत नाही"?
कसा सांगू त्यांना घरातून निघताना
आईला मारलेली मीठी सोडवत नाही.

आई तू सांगायची गरज नाही
तुला माझी आठवण येते
आता माझ्यासाठी डब्बा करायचा नसतो
तरीही तू सहा वाजताच उठतेस.

तुझ्या हातचा चहा तुझ्या हातची पोली
तुझ्या हातची माझी न आवडती भाजी खायला
आजही जीभ आसुसली.

घरापासून दूर .......
आई जग खुप वेगले आहे
तुझ्या सावलीत अगदी बिनधास्त होतो
आता रानागानत उन आहे

तू आपल्या पील्लान साठी
सगला केलस एक दीवस पिल्लं म्हणाली
आई आता आम्हाला जायचय
आंनी तू त्यांना जाऊ दीलस
आई तू इथे नाहीस
बाकी माझ्याकडे सगळे आहे
घरापासून दूर
जग खुप वेगले आहे.

-- अनामिक कवी

गोळाबेरीज .

असाच आज विचार करत बसलो माझ्या आजवरच्या जीवनाचा गोळाबेरीज मांडायला बसलो माझ्याच आयुष्यातील शब्दफुलांचा ...बेरजेत सगळे माझ्या गोळेच गोळे आले ...कसेही सोडवले तरी,गणित माझे उणेच आले ...करू तरी काय मी,माझी काय चुक ...प्रत्येक गोष्टीला आज इथे एक नवा लुक काल जे सोपे होते,तेच आज कठीण झाले कठीण का झाले शोधता शोधता आयुष्य माझे शून्य झाले..... कळले जेव्हा शून्यातच धावतोय अर्थच माझ्या जीवनाचे सारे तेव्हा अर्थहीन झाले ...उपदेशांच्या भडिमारांचा पिरयामिड रचला लोकांनी ...शपथेवर मला आणि अपेक्षांनाही जगवला लोकांनी ...पण साला पिरयामिड पत्त्यांचाच डोलारा निघाला ...माझ्याच खांद्यावर अपेक्षांचा तेव्हा छानपैकी'जनाजा'निघाला... पण मित्रांनो, तेव्हाही तिथे एक कुणीतरी नाचत होत माझ्याच नावाने मनापासून साखर कुणी वाटत होतं पालवीच्या पानांमागे चंद्र जेव्हा लपत होता माझ्यासाठी कुणीतरी तेव्हा तीळ तीळ मरत होतं ...मग कळले तेव्हा मला,गणितात मी मध्यात होतो ...काही उण्या अंकाचीच बेरीज मी करत होतो ...मग म्हटले जाउदे साला,पेपरच कठीण आहे ...अजून बराच वेळ आहे,आपल्याला कुठे घाई आहे आता मात्र ठरवलयं मी हसतच जगणार मीही आता मनाने कुणासाठी साखर वाटणार अश्यामध्येच मित्रांनो एक फायदा असतो आपलं झाकून मनामध्येच सारया जगाला हसवण्याचा आनंद असतो.... .......................................................... संदिप उभळ्कर

कळ्यांना जागवूनी बोलले दव

कळ्यांना जागवूनी बोलले दव
"उरे दो-चार घटकांचेच शैशव"

प्रिये, तोरा गुलाबाचा असावा
नि मोहाच्या फुलांचे धुंद आसव

अता उमलावयाची वेळ झाली
सख्याचे नादती बागेत पदरव

मधाचे बोट आता खूप झाले
उधाणू दे मधाचा मत्त अर्णव

दवाचा स्पर्श अन्‌ चुंबन अलीचे
कळी खुलते नि घडतो संगमोत्सव

धुक्याच्या चादरीने फूल झाकी
जणू उन्मीलितेचे तृप्त सौष्ठव

जराही ना दुखवता फूल खुडणे
असे याहून काही हस्तलाघव ?

किती, 'भृंगा', तुझी, रे, दांडगाई
अशा वेळी हवे रेशीम मार्दव...

कवी: मिलिंद फणसे

ही कुठली दुनिया असली?

कामिनी फडणीस-केंभावी उर्फ श्यामलीची ही काव्यरचना वाचून मला सुचलेली चाल ऐका.

स्पंदनात घुमते मुरली
दरवळतो ऋतू एकांती
ना चौकट याला... कसली
ही कुठली दुनिया असली?

लडिवाळ दिशा बोलती
फुलपान सवे गुणगुणती
ही कसली भाषा... इथली?
ही कुठली दुनिया असली?

हा कसला अजब जिव्हाळा?
मन फुलते; पाणी डोळा
ही ओढ कशी... आगळी?
ही कुठली दुनिया असली?

कवयित्री: कामिनी फडणीस-केंभावी(श्यामली)

आज अचानक जागी झाली

आज अचानक जागी झाली
कधीतरी निजलेली  गाणी
सांजवात होऊन तेवली
मनातली विझलेली गाणी ||

दबले, बुजले, घुसमटलेले
सूर विजेसम  लख्ख चमकले,
घन बरसावे तशी बरसली
कंठातच थिजलेली गाणी ||

भुरभुरता पाऊस कोवळा
संध्यारंगातून  झिरपला,
किरणांच्या छायेत उतरली
थेंबांवर सजलेली गाणी ||

नवथर मातीच्या ओलेत्या
देहाच्या परिमलात घुमली,
दरवळली अन तिच्या कुशीतुन
कोंबांसह रुजलेली गाणी ||

निळेसावळे ओले अंगण,
तुझ्या नि माझ्या मनात श्रावण,
रानोरानी, पानोपानी
भिरभिरती भिजलेली गाणी ||

असाच अवखळ पाउस होता,
अन उडणारी एकच छत्री,
आठवली का हळूच माझ्या
कानी कुजबुजलेली गाणी?

कवयित्री: क्रान्ति